Steblewo – ruiny kościoła

Wieś została darowana przez króla Wacława II zakonowi krzyżackiemu w 1305 roku. Była położona w strategicznym miejscu – znajdowała się tutaj przeprawa promowa przez Wisłę do Palczewa. Budowa kościoła została rozpoczęta w XIV wieku, a ukończona w następnym stuleciu przez Krzyżaków. Kościół był salowy, na planie prostokąta, bez wydzielonego prezbiterium. Od północy dobudowano zakrystię a od zachodu dodano wieżę. Budynek uległ zniszczeniom w trakcie najazdu Szwedów w 1628 roku, ale został odbudowany. W latach od 1584 do 1945 był kościołem ewangelickim z prawem patronatu miasta Gdańska. W 1945 roku świątynia spłonęła – według jednej wersji została podpalona przez wojsko radzieckie, według innej było to przypadkowe podpalenie. Od tego czasu po potężnym kościele zachowały się fragmenty po wieży oraz część murów zewnętrznych. W pobliżu murów znajdują się pozostałości po cmentarzu ewangelickim: kilka nagrobków z ciekawymi zdobieniami oraz odremontowana kaplica rodziny Vessel. Ze Steblewem wiąże się historia pierwszego ewangelickiego pastora w kościele – Gabriela Ulricha, który został zmuszony do opuszczenia parafii i wsi ponieważ jego żonę posądzano o czary.